28.6.2018

რამდენიმე სიტყვა ქალაქ აშდოდში მცხოვრები ქართველი ებრაელების ისტორიის შესახებ

        ქართულ ფილმში დასმული პირველი შეკითხვა იყო იმის შესახებ თუ როგორ მოხდა რომ აშდოდ-ში არის თავმოყრილი ქართველ ებრაელთა ყველაზე დიდი რიცხვი მთელს ისრაელში და როგორ დაიწ-ყო ქართულ ებრაული კულტურის აყვავება ამ ქალაქში.

        სამწუხაროა რომ დღევანდელმა ახალგაზრდობამ არ იცის ისტორია. იმ ზოგიერთებმა კი (იქ დამს-წრეთაგან) რომლებმაც თავიანთი თვალებით ნახეს თუ როგორ ან ვინ ჩაუყარა საფუძველი ყველაფერ ამას დავიწყება ამჯობინეს გახსენებას.

       1972 წელს აშდოდში რომ დავსახლდი, ამ ქალაქში საქართველოდან ამოსული სულ 18 ოჯახი ცხო-ვრობდა. უმრავლესობა მათგანისა კირიათ-მალახში ან ლუდში საცხოვრებლად გადასვლაზე ოცნებობ-და.

        ქალაქი აშდოდი დაარსდა 1955 წელს მაროკოდან ამოსულთა დასახლების ნიადაგზე. ჩვენი ჩასვ-ლის პერიოდში ამ ქალაქის მხოლოდ ორი რაიონი ფუნქციონირებდა.

          მშენებლობის სტადიაში იყო ეზორ (რაიონი) ვავი, გიმელი და ჰეი. სხვა რაიონები არა მარტო არ არსებობდა არამედ მათი გაშენების გეგმაც კი არ არსებობდა.

          ჩვენ მეგობრების მცირე ჯგუფმა მიზნად დავისახეთ აშდოდი ისეთ ქალაქად გვექცია, რომ ახლად ამოსულ რეპატრიანტებს აეროპორტშივე აქ დასახლება ეთხოვათ.

          ამ მიზნით ღამეების განმავლობაში ვდარაჯობდით ლოდის აეროპორტში, რომელსაც ეხლა ბენ-გურიონის სახელი ქვია, რათა საქართველოდან ახლად ამოსულები დაგვერწმუნებინა იმაში, რომ აშ-დოდს ყველაზე დიდი მომავალი ექნებოდა ისრაელში.

        1977 წლამდე აშდოდში უკვე ცხოვრობდა 8000-მდე ქართველი ებრაელი. რატომ წამოვიდა ხალხი აშდოდში საცხოვრებლად ?

          იმიტომ, რომ ოლეს თითოეულ ოჯახზე ინდივიდუალურად, და ყველა მათი გაჭივრების თუ აბსორბციის სიძნელეების გადაჭრაზე ვზრუნავდით.

         გარდა ოჯახური სიძნელეებისა, საფუძველი ჩავუყარეთ სულიერ აბსორბციასაც. იმართებოდა საღამოები, ლექციები, კონცერტები. ყალიბდებოდა სხვადასხვა მიმართულების მქონე წრეები, ექს-კურსიები, შეხვედრები მთავრობის წარმომადგენლებთან მაღალი რანგის სასულიეო პირებთან. აშდოდში აშენდა პირველი ქართველ ებრაელთა სალოცავი.

       აშდოდის ქუჩებს დაერქვა ქართველი ებრაელი გამოჩენილი პირების სახელები, ჩამოყალიბდა თეატრალური დასი, შეიქმნა ქორეოგრაფიული ანსამბლები და იქამდე აშდოდში გადაღებული იქნა პირველი ქართულ ებრაული კინო-ფილმი. დაიბეჭდა და გამოიცა რამდენიმე წიგნი ქართულ ენაზე.

       აშდოდში დაარსდა დღეისათვის საყოველთაოდ ცნობილი გაზეთი “ალია საქართველოდან”.

        ისრაელის ისტორიაში პირველად საბჭოთა კავშირიდან (საქართველოდან) ამოსულებიდან 1973 წელს საყოველთაო არჩევნებში ამირჩიეს ქალაქ აშდოდში მუნიციპალიტეტის გამგეობის წევრად.

       ქალაქის მერი გახლდათ მაშინ ინჟინერი ცვი ცილკერი, მთელ ქალაქის საბჭოში (25 წევრიდან) მხო-ლოდ ჩვენ ორნი ვიყავით ინჟინრები. სწორედ მაშინ დაიბადა აშდოდის გაშენების გეგმა თავისი 16 რაი-ონით. გაშენდა უზარმაზარი სამრეწველო რაიონი, გავიყვანეთ გზები, გავაფართოვეთ ქუჩები, ავაშენეთ სახლები ახლად ამოსული ოლეებისათვის.

       ქალაქის დღევანდელი ხელმძღვანელები მაშინ ბავშვები იყვნენ, არ მწყენია რომ სხვისი დათესი-ლის ნაყოფს თვითონ იმკიან, ეხლა როცა საქართველოსთან კავშირი აღდგენილია და ყველა ლაღობს, საწყენი ისაა გაისიგრძეგანონ, რომ ფესვების გარეშე ხე ნაყოფს ვერ მოისხამს.

აბრაამ საპირ სეფიაშვილი